هر روز بر تعداد نوجوانانی که دسترسی به اینترنت دارند اضافه می شود و دیگر استفاده از اینترنت مانند چند سال قبل محدود به قشر فرهیخته و دانشجویانی که بیشتر در سایتهای انگلیسی زبان وقت می گذراندند نیست.
شرایط جدید مراقبت بیشتری را طلب می کند و چه بهتر که اینکه خانواده ها به نوعی در دسترسی نوجوانان خود به اینترنت که عموما در تنهایی صورت می گیرد نظارت بیشتری داشته باشند و شاید لازم باشد که برخی از خطراتی که دنیای اینترنت می‌تواند نوجوانان و جوانان را تهدید کند را به خانواده ها گوشزد کرد حتی اگر این امر به صورت یک شوک باشد.
اما با فرض آنکه این شوک بتواند تاثیر مناسب را در گروه و مخاطب خاص خود داشته باشد اما این کافیست؟ آیا کافیست که به دیگران درباره وجود خطرات احتمالی هشدار بدهیم اما شیوه درست برخورد با آنرا به آنها نیاموزیم؟ آیا ایجاد هراس در خانواده ها نسبت به استفاده نوجوانان و جوانانشان نسبت به اینترنت بدون آنکه شیوه درست و رفتار مناسب در این زمینه را به آنها بگوییم نتیجه ای جز نوعی محدودیت کورکورانه در خانواده ها را برای استفاده از اینترنت ایجاد نخواهد کرد؟ قابل تصور است که پدر و مادری که در یکی مهمترین برنامه هایی که تاکنون در مورد اینترنت از رسانه ملی پخش شده است نسبت به خطرات احتمالی حضور فرزندانش در اینترنت هشدار دریافت کرده است به دلیل آنکه علم و شیوه کنترل و نظارت بر فعالیتهای فرزندانشان در اینترنت را نمی داند از ایجاد شرایطی برای دسترسی فرزندانش به اینترنت صرف نظر کند. شوک شاید لازم باشد اما در گام مهم دیگر نیازمند ارائه راه حل نیز هستیم ، شاید لازم باشد با همان توجهی که برای پخش برنامه شوک در سیما وجود داشت نسبت به ساخت برنامه های برای آموزش استفاده از اینترنت و شیوه های نظارتی به دسترسی فرزندان به اینترنت برای خانواده ها نیز اقدام شود.
علیرضا شیرازی- مديريت سرويس بلاگفا- http://shirazi.blogfa.com
